یاد بچه گیام افتادم...

بچه که بودم وقتی میرفتم تو رختخواب، همش فکر میکردم همون اندک اسباب بازی که داشتم، بعد از خوابیدن من شروع میکنن به حرف زدن، حرکت میکنن، با هم بازی میکنن، وقتی هم که من از خواب بلند میشم، میرن سر جاشون، ولی نمیدونستم واقعا چجوری میفهمیدن من کی از خواب بیدار میشم

- یادمه وقتی عروسی میرفتیم، همش انتظار داشتم داماد که تو قسمت آقایونه به من توجه کنه، حتما بیاد باهام دست بده، اسممو بدونه، باهام یه کم حرف بزنه، جلوی همه...  نمیدونم چرا ؟

- یه چیز دیگه از عروسی : وقتی موقع شام میشد، قسمت قهوه ای ژله (کاکائویی) که من خیلی دوست داشتم همیشه زود تموم میشد، منم روم نمیشد به بابام بگم، (اگه با مامانم بودم بهش میگفتم، ولی عروسی ها همیشه با بابا میرفتم تو مردونه) یا خودم بردارم، همیشه تو حسرتش میموندم، آخه اهل غذا خوردن نبودم، بابام همش غذا میکشید برام، غافل از اینکه من ژله و سالاد دوست دارم...

- وقتی زنی سیگار میکشید، فکر میکردم که این زن نمیتونه بچه دار شه ! 
آخه خاله ام سیگار میکشید، بچه هم نداشت

- فکر میکنم حدود 4 سالگی بود که آرزوم شده بود، تنهایی برم حموم، دلم میخواست بگم بابا خودم میتونم تنهایی برم حموم... ولی دریغ

- وقتی آخر شب برای خوابیدن میرفتم دستشویی، اگر مستقیم نمیرفتم تو رختخواب، بازم میرفتم، اگر حتی یه کم راه میرفتم یا میدوئیدم، فکر میکردم باز برا خواب باید برم !

- وقتی تابستون میشد، مادرم نمیگذاشت برم تو کوچه با بچه های محل بازی کنم، ولی هیچوقت هم نگفت تو خونه چیکار کنم !
ولی بعضی وقتها میرفتم، وقتی هم که بابا میومد خونه مکافات داشتم...

- همه عالم و آدم دسته خلبانی آتاری رو دوست داشتن، من عاشق دسته گوشکوبی آتاری بودم، الآنم نظرم اینکه که اون بهتر بود، نرم تر بود !
مخصوصا تو بازی که دندونه هارو میخورد...

- یک یا دوسال زنده بودن پدربزرگمو یادمه، یادمه به من میگفت میثم تمار ! یادش بخیر

- یادمه یک خونه نسبتا بزرگ حیاط دار داشتیم، شبهای تابستون رو پشتبومش با خواهرم بدمینتون بازی میکردیم و آخر شب هم رختخواب هارو پهن میکردیم برای خواب، من به اصطلاح جامو زودتر مینداختم که خنک بشه، جالبه وقتی میرفتم بخوابم، گوشه تشک میخوابیدم که خنک بمونه، یعنی نصف بدنم رو موکت داغ بود ! بعدشم همونجا خوابم میبرد و تشک خنک میموند، کار احمقانه ای بود واقعا، البته خیلی دیر فهمیدم...

- صبح که میرفتیم مدرسه، گانیه بازی میکردیم (آخه ناظم مدرسه دیرتر میومد) انگیزم شده بود برا مدرسه رفتن، انصافا بازیمم خوب بود...

- انقدر عکس گرفتن رو دوست داشتم، ولی دریغ از اینکه حتی یک بار دوربین به دست ما بدن برا عکس گرفتن ! عقده شده بود برام، شاید برا همینه الآن خودمو تو جمع عکاس ها جا میدمو دلم خوشه که ...

چه دنیایی بود...

حالاها هروقت میخوایم به هیچی فکر نکنیم، خودمونو میزنیم به بچگی، این روزا بهش میگن کودک درون
غافل از اینکه تو همون بچگی هم لحظات پر از حسرت زیاد بود...

بچگی، دلم هواتو کرده

ای دل، ای دل، ای دل ...

دریای شورانگیز چشمان تو زیباست
آنجا که باید دل به دریا زد همینجاست

.

.

امشب برای بار N ام نشستم باز فیلم دل شکسته رو دیدم !

شیشه پنجره را باران شست
از دل تنگ من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست...

به همون الله اکبر دیالوگ شهاب حسینی، حالم خرابه...

بیزارم از آن عشق که عادت شده باشد
یا آن که گدایی محبت  شده باشد

دلگیرم از آن دل که در آن حس تملک
تبدیل به غوغای حسادت شده باشد

دل در تب و طوفان تنوع طلبی چیست؟
باغی ست که آلوده به آفت شده باشد

خودبینی و خودخواهی اگر معنی عشق است،
بگذار که آیینه نفرت شده باشد!

از وهن خیانت به امانت چه بگویم
آنجا که خیانت به خیانت شده باشد!

شرمنده عشقیم و دل منجمد ما
جا دارد اگر غرق خجالت شده باشد

مقصود من از عشق نه این حس مجازی ست
ای عشق مبادا که جسارت شده باشد!

در راه بهشت زهرا، البته در ماشین در حال حرکت، بدون هیچ توقفی !

فقط گویای مطلب هست نه عکسی قابل قبول... یاد یکی از سکانسهای فیلم آواز گنجشکها افتادم...

دوست دارم یکی از بچه های عکاس، یک گزارش تصویری خوب از این موضوع ارائه بده...

 بقیه در ادامه مطلب...

یکی از زیباترین تأترهایی که سال پیش دیدم و موسیقیش رو خیلی دوست داشتم

لینک دانلود ترکهای این موسیقی خوب، از سایت سازنده این موسیقی : عماد توحیدی
همه ترکهاشو دوست دارم...
مخصوصا ترک دوم، ترک ششم، ترک یازدهم

http://www.emadtohidi.com/theatre.htm

همیشه در دل همدیگریم و دور از هم
چقدر خاطره داریم با مرور از هم

دو ریل در دو مسیر مخالفیم و بهم
نمی رسیم بجز لحظه ی عبور از هم

تو من ، تو من ، تو منی ، من تو ، من تو ، من تو شدم
اگر چه مرگ جدامان کند به زور از هم

نه ، تن نده پری من ! تو ورد ها بلدی
بخوان که پاره شود بند های تور از هم

نه ، مثل ریل نه ... فکر دوباره آمدنیم
شبیه عقربه ها لحظه ی عبور از هم

مهدی فرجی

مورگان...     مورگان

خیلی نیستش، خیلی
خیلی ها، انقدر که... از اون که ها، از اون که ها

چقدر بد بود، خیلی خوب بود
چقدر شلوغ بود، برای من خیلی وقتها خلوت بود

چقدر لجوج بود، صبور بود، گاهی
چقدر منو نمی دید، بعضی وقتها خیلی خوب می دید

اولی بود، آخریه، آره آخریه
بی انصاف بود، آخ آخ انصاف نداشت، داشت، کم داشت، مثل من

چقدر شلوغ بود، زجر شلوغیش از هرچیزی برا لاغری بهتر بود
سرشاز از...، نه احساس، آره احساس

شلوغ بود، گفتم !
شلوغ بود

حرف دیگران، قبل از حرف من کار خودشو میکرد
آخه شلوغ بود !

دیوونه بود، خوب دیوونه بود، خوب
بد حرف میزد، خیلی وقتها خوب حرف میزد، با من نه

شلوغ بود، استاداشم باهاش ارتباط داشت        شاگرد هم نبود !
شلوغ بود

هر روز یک خبر بد داشت، برا خودش نه، برا من
یک شلوغیه تازه، روی همه اون شلوغیها ...

نمیدونم چرا از من خوشش میومد، نمیدونم ؟
شلوغ بود، خیلی

تک بود، خیلی
هست، هست

اون شب که اون اتفاق تلخ برام افتاد، کاشکی میدونست، تلخ به تلخیه...   خیلی تلخ
صداش بیداد میکرد برا آرامشم، دووم آوردم و تماس نگرفتم

میترسیدم ازش، از اینکه...
بدترین ترس دنیا...
                      

...
...
...

سپرده ام برای صبح
نان تازه بیاورند
شنیده ام
پنیر لبهایت
از لیقوان تبریز هم مرغوب تر است

November 25, 2008

خاطره شد، توپول

یک سفر بلیزری با کلی دوست باحال و البته جای احسان رافتی هم خالی
خاطره خوشی شد و به یادگاریهای قشنگ دیگه اضافه شد...

از ماشین بی نظیر امین گرفته تا مهمون نوازی باهر و خانوادش و تمام لحظات خوشی که تو این سفر کوتاه بود

بازم میگم که خدا این دوستان این دوران زندگی رو از من نگیره...

به خدا حافظی تلخ تو سوگند نشد
که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد
لب تو میوه ممنوع ولی لبهایم
هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد
با چراغی همه جا گشتم وگشتم در شهر
هیچ کس هیچ کس اینجا به تو مانند نشد
هر کسی در دل من جای خودش را دارد
جانشین تو در این سینه خداوند نشد
خواستند از تو بگویند شبی شاعرها
عاقبت با قلم شرم نوشتند: نشد!

فاضل نظری

حرف تازه ای برام نداشت 

هر چی بود  

بیشتر از اینها گفته بود