گشتی جذاب، فوق العاده باحال در جنگل ابر

در 45 کیلومتری شاهرود، حدود 13000 هکتار جنگل بکر و زیبا، فاصله کم این جنگل با مناطق کوهستانی و خشک و سرد بیابانی اون رو به صورت یک جنگل منحصر به فرد در آورده، به گونه ای که مثل این جنگلی رو کمتر جایی از جهان میشه دید و پدیده ای نادر محسوب میشه

این سفر هم دردسرهای خودشو داشت و زیبایی های خودشو
از بارش تند باران نصف شب که باعث شد تمام چادرها خیش بشن و همه تو آب تا صبح سر کنن
(ولی مزه داشت، تجربه خوبی بود،مجبور شدیم صبح جلوی آفتاب وایسیم تا خشک شیم)

تا حدود 2 ساعت راه پر از سربالایی و سرپایینی رسیدن به آبشار شرشر که واقعا جالب و از همه مهمتر بکر بود
به دور از هرگونه زباله، دستکاری و ...

و اون ابرهایی که کم کم خودشونو به ما رسوندن و تازه دم دمای عصر بود که فهمیدیم جنگل ابر به چه پدیده ای میگن!

خلاصه جای تمام بچه های غایب خالی...

بقیه عکسها در ادامه مطلب...

انیشتن برای رفتن به سخنرانی ها و تدریس در دانشگاه، از راننده مورد اطمینان اش کمک می گرفت. راننده وی نه تنها ماشین اورا هدایت می کرد، بلکه همیشه در طول سخنرانی ها در میان،شنوندگان حضور داشت.
انیشتن، سخنرانی مخصوص به خود را انجام می داد و بیشتر اوقات راننده اش، بطور دقیقی آنها را حفظ می کرد.
یک روز انیشتن در حالی که در راه دانشگاه بود، باصدای بلند در ماشین پرسید:چه کسی احساس خستگی می کند؟
راننده اش پیشنهاد داد که آنها جایشان را عوض کنند و او جای انیشتن سخنرانی کند،سپس انیشتن بعنوان راننده او را به خانه بازگرداند.
عدم شباهت آنها مسئله خاصی نبود.انیشتن تنها در یک دانشگاه استاد بود، و در دانشگاهی که وقتی برای سخنرانی داشت، کسی او را نمی شناخت و طبعا نمی توانست او را از راننده اصلی تمییز دهد.
او قبول کرد، اماکمی تردید در مورد اینکه اگر پس از سخنرانی سوالات سختی از راننده اش پرسیده شود، او چه پاسخی خواهد داد، در درونش داشت.
به هر حال سخنرانی به نحوی عالی انجام شد، ولی تصور انیشتن درست از آب در آمد.دانشجویان در پایان سخنرانی انیتشن جعلی شروع به مطرح کردن سوالات خود کردند.
در این حین راننده باهوش گفت “سوالات بقدری ساده هستند که حتی راننده من نیز می تواند به آنها پاسخ گوید”سپس انیشتن از میان حضار برخواست وبه راحتی به سوالات پاسخ داد،به حدی که باعث شگفتی حضار شد.

آب رادياتور ماشين بخور محتاج نامردان نباش
آدم ديوانه را بنگي بس است خانه پرشيشه را سنگي بس است
اگر از عشقت نکنم گريه و زاري*****به جهنم که مرا دوست نداري
اگه الله کند ياري*****چه اف باشد چه سوسماري
اگر خواهي بميري بي بهانه*****بخور ماست وخيار وهندوانه
2A التماس
اي بلبل اگر نالي من با تو هم آوازم*****تو عشق گل داري،من عشق گل اندامي
اي روزگار*****با ما شدي ناسازگار
بپر بالا که گير نمياد
باغبان در را مبند من مرد گلچين نيستم*****من خودم گل دارم و محتاج يک گل نيستم
بحث30يا30 ممنوع
بخور و بخواب کارمه*****الله نگهدارمه
به مادرت رحم کن کوچولو
بهتر ازمن چه کسي
سر پاييني نوکرتم*****سر بالايي شرمندتم<<<ژيان
شب و روز رانندگي در جاده ها کار من است*****از خطر باکي ندارم جون خدا يار من است

شکر بترازوي وزارت برکش*****شو همره بلبل بلب هر مهوش
(اينو برعکس هم که بخوني همين ميشه)

عشق ميکروبي است که از راه چشم وارد ميشود و قلب را عاشق ميکند
قربان وجودي که وجودم ز وجودش بوجود آمده است
کوه از بالا نشيني رتبه اي پيدا نکرد*****جاده از افتادگي از کوه بالا ميرود
گاز دادن نشد مردي*****عشق آن است که بر گردي
گدايان بهر روزي طفل خود را کور ميخواهند*****طبيبان جملگي خلق را رنجور ميخواهند
تمام مرده شويان راضيند بر مردن مردم*****بنازم مطربان را که خلق را مسرور ميخواهند
 گلگيرم ولي گل نميگيرم
نوکرتم ننه
يه بار پريدي موتوري دو بارپريدي موتوري آخر مي افتي موتوري

جواب :به تو چه فزولي؟
تا جام اجل نکردم نوش*****هرگز نکنم تو را فراموش
تا سگ نشوي کوچه و بازار نگردي*****تا کوچه و بازار نگردي نشوي گرگ بيابان
تاکسي نارنجي*****از من نرنجي
تجربه نام مستعاري است که بر خطاهاي خود ميگذاريم
جرم به دنيا آمدن**شهرت =پشيمان**نشاني=بي نشان
جون من داداش*****يه خورده يواش
جهان باشد دبستان و همه مردم دبستاني*****چرا بايد شود طفلي ز روز امتحان غافل؟ 
داداش مرگ من يواش*****امان از دست گلگير ساز و نقاش
دختر ار بهر عفت ميکند چادر به سر*****نامه را از زير چادر ميدهد دست پسر
درخت مکر زن صد ريشه دارد*****فلک از دست زن انديشه دارد   
در طواف شمع ميگفت اين سخن پروانه اي*****سر پيچ سبقت نگير جانا مگر ديوانه اي
دلبرا دل به تو دادم که به من دل بدهي*****دل ندادم که به من ساندوچ و دلمه دهي
دلبري دارم چو مار عينکي*****خوشگل وزيبا ولي کم پولکي
دنبالم نيا آواره ميشي
.دنيا همه هيچ و اهل دنيا همه هيچ*****اي هيچ تر از هيچ تو بر هيچ مپيچ
دودوتا هفتا کي به کيه
حالا که خر تو خره ماهم پيرايدم(ژيان)
رخش بي قرار
رقيف بي کلک مادر
رنج گل بلبل کشيد و برگ گل را باد برد*****رنج دختر مادر کشيد و لذتش داماد برد
رود ميرود اما ريگذارش ميماند
زندگي بدون عشق مثل ساندوچ بدون نوشابه هست
زندگي بدون عشق مانند شلوار بدون کش هست
«zoor nazan farsi neveshtam»
ژيان عشقت مرا بيچاره بنمود*****ز شهر و خانه ام آواره بنمود

کلک مردانه...

شخصی نقل میکرد که وقتی به شیراز رفته بودم و در خانه پیرزنی جهت اقامت وارد شدم ، ناگاه در فضای خانه دختر صاحبخانه را دیدم و یکدل نه که صد دل عاشق او شدم . نزد پیرزن رفته و شرح حال خودم را گفتم
پیرزن گفت : این مطلب بسیار سهل و آسان است تو فقط تدارک عروسی را بگیر باقی کارها را من درست می کنم
پس مبلغی پول از من گرفته و بعد از ساعتی جمعی از زنان و مردان را به خانه آورد ، پس ملائی به نزد من امده و من او را وکیل نمودم
آنگاه صیغه عقد خوانده و دهان ها شیرین شد ، پس از ساعتی همه رفتند و من را که بیصبرانه منتظر ورود به حجله بودم را تنها گذاشتند
نگاهی به دور و برم کرده و جز پیرزن کسی را ندیدم ، از او پرسیدم : پس عروس من کجاست ؟ پیرزن گفت : من عروس تو هستم و برای تو عقد شده ام ! نگاهی به او کردم ، تنی دیدم چون چوب خشک ، نه دندان داشت و نه یک موی سرش سیاه بود . مسلمان نشنود کافر نبیند . دانستم که او مرا فریب داده است
بی درنگ بر خود مسلط شده و گفتم : الحمد الله که مقصود من انجام شد ، من تو را می خواستم و چون خجالت می کشیدم ، آن دخترک را بهانه کرده بودم
پس با خود فکری کردم که چگونه خود را از دست آن عفریته نجات دهم ، چون می دانستم اهالی آن شهر از مرده شو بسیار می ترسند و او را در جمع خود راه نمی دهند ، آنشب را صبح کرده و بیرون آمدم
کرباسی خریدم و بر سر بستم و سایر اسباب غسالی را فراهم آوردم و داخل خانه شدم عروس گفت : این چه اوضاعی است ؟
گفتم : من در شهر خود مرده شوئی بودم و شنیده بودم که مرده شوی این ولایت مرده است ، به این شهر آمدم تا به این شغل مشغول بشوم و لیکن چون دست تنها بودم تو را گرفتم تا من را در شستن زن های مرده کمک کنی
چون عروس این سخنان شنید ، نعره ای زده و بیهوش شد و همینکه بهوش آمد او را گفتم : زود باش این ادا اطوارها را دور بریز ، تو برای من بسیار خوش قدم نیز هستی ، پا شو که باید برویم چون چند مرده آورده اند که باید رفته و آنها را غسل دهیم ،من به اهالی شهرگفته ام زنها را تو و مردها را من غسل خواهیم دا د . عروس التماس و زاری کرده و گفت : از من دست بردار ، من مهر خود را به تو میبخشم و مبلغی هم به تو می دهم . من راضی نمی شدم تا آنکه به هزار معرکه من را راضی کرده ، ثروت قابل توجه ای را به من بخشید و او را طلاق گفتم

تو این تایستون گرم
با خواندن این مجله شاید بتونین آبرو داری کنین و وقتی مهمون میاد منزلتون،
یک غذا یا یک دسر خوش طعم و در عین حال خوشگل درست کنین

دانلود کنین و حتما بخونین
موفق باشید