یکی از همکاران ایمیلی فرستاد که جملات جالب داشت
اگر نخوندید،حتمابخونید، شاید شما رو هم به فکر واداره

وای که چقدر بعضی هاش حرفای  دلمونه
چقدر آدمای تحصیل کرده با درک و فهم پایین زیاد شدن، بعضی وقتها چیزهایی ازشون میشنوی که حتی با منطق یک کشاورز در روستای دورافتاده سازگار نیست، البته اگر اونها رو انقدر دوپا میدونیم که منطق داشته باشند!

چقدر سعی میکنیم همه رندگیمونو بزرگ جلوه بدیم ولی روز به روز دلامون کوچکتر میشه
آدمهای قدبلند با فهم و وجدان کوتاه که افتخار به کوتوله نبودن می کنند!
قلبهایی که مثال کاروانسرا رو پیدا کرده
حب و بغض های کورکوانه
جهت گیری های بی منطق
نمی دونیم چه جوری خیلی نرم تفکرمون رو تغییر میدن

آدمهایی که تا دیروز پشت فلان شخص هر صحبتی میکردند و با بدوبیراه از طرفشون یاد میکردند، حالا پیشوند آیت الله از دهانشون نمی افته
و این روزها نمونه هاشو زیاد می شنوی و میبینی
این روزها که همه متخصص در همه امور هستند!

واقعا ما که انقدر به اصطلاح منتقد خوبی هستیم برای هر مسئله ای و خودمون رو منورالفکر یا روشنفکر میدونیم، چقدر روی خودمون کار کردیم؟
چقدر برای مملکتمون کار کردیم؟
در طول روز چقدر وقت مفید داریم؟

انقدر که دنبال آبرو بردن از همدیگه ایم، دنبال آبرو دادن به هم نیستیم
انقدر که در به اصطلاح در تیکه انداختن تبحر داریم، جسارت صریح صحبت کردن رو نداریم
انقدر ترسو شدیم که فرار از واقعیت کار هر روزمونه
وای که به بهانه متجدد بودن چه چیزایی رو از دست دادیم

داغ دلم تازه شد، چی بگم؟ که خودمم به نوعی گرفتارم...

و این قسمتش جالبه که : فضای بیرون خود را فتح کرده ایم، اما نه فضای درون را 

ما امروزه خانه های بزرگتر اما خانواده های کوچکتر داريم؛ راحتی بيشتر اما زمان کمتر

مدارک تحصيلی بالاتر اما درک عمومی پايين تر ؛ آگاهی بيشتر اما قدرت تشخيص کمتر داريم

متخصصان بيشتر اما مشکلات نيز بيشتر؛ داروهای بيشتر اما سلامتی کمتر

بدون ملاحظه ايام را می گذرانيم، خيلی کم می خنديم، خيلی تند رانندگی می کنيم، خيلی زود عصبانی می شويم، تا ديروقت بيدار می مانيم، خيلی خسته از خواب برمی خيزيم، خيلی کم مطالعه می کنيم، اغلب اوقات تلويزيون نگاه می کنيم و خيلی بندرت دعا می کنيم

چندين برابر مايملک داريم اما ارزشهايمان کمتر شده است. خيلی زياد صحبت مي کنيم، به اندازه کافی دوست نمي داريم و خيلی زياد دروغ می گوييم

زندگی ساختن را ياد گرفته ايم اما نه زندگی کردن را ؛ تنها به زندگی سالهای عمر را افزوده ايم و نه زندگی را به سالهای عمرمان

  ما ساختمانهای بلندتر داريم اما طبع کوتاه تر، بزرگراه های پهن تر اما ديدگاه های باريکتر

بيشتر خرج می کنيم اما کمتر داريم، بيشتر می خريم اما کمتر لذت می بريم

ما تا ماه رفته و برگشته ايم اما قادر نيستيم برای ملاقات همسايه جديدمان از يک سوی خيابان به آن سو برويم

فضا بيرون را فتح کرده ايم اما نه فضا درون را، ما اتم را شکافته ايم اما نه تعصب خود را

بيشتر مي نويسيم اما کمتر ياد مي گيريم، بيشتر برنامه مي ريزيم اما کمتر به انجام  مي رسانيم

عجله کردن را آموخته ايم و نه صبر کردن، درآمدهای بالاتری داريم اما اصول اخلاقی پايين تر

کامپيوترهای بيشتری مي سازيم تا اطلاعات بيشتری نگهداری کنيم، تا رونوشت های بيشتری توليد کنيم، اما ارتباطات کمتری داريم. ما کميت بيشتر اما کيفيت کمتری داريم

اکنون زمان غذاهای آماده اما دير هضم است، مردان بلند قامت اما شخصيت های پست، سودهای کلان اما روابط سطحی

فرصت بيشتر اما تفريح کمتر، تنوع غذای بيشتر اما تغذيه ناسالم تر؛ درآمد بيشتر اما طلاق بيشتر؛ منازل رويايی اما خانواده های از هم پاشيده

بدين دليل است که پيشنهاد مي کنم از امروز شما هيچ چيز را برای موقعيتهای خاص نگذاريد، زيرا هر روز زندگی يک موقعيت خاص است

در جستجو دانش باشيد، بيشتر بخوانيد، در ايوان بنشينيد و منظره را تحسين کنيد بدون آنکه توجهی به نيازهايتان داشته باشيد

زمان بيشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانيد، غذای مورد علاقه تان را بخوريد و جاهايی را که دوست داريد ببينيد

زندگی فقط حفظ بقاء نيست، بلکه زنجيره ای ازلحظه های لذتبخش است

از جام کريستال خود استفاده کنيد، بهترين عطرتان را برای روز مبادا نگه نداريد و هر لحظه که دوست داريد از آن استفاده کنيد

عباراتی مانند "يکی از اين روزها" و "روزی" را از فرهنگ لغت خود خارج کنيد. بياييد نامه ای را که قصد داشتيم "يکی از اين روزها" بنويسيم همين امروز بنويسيم

بياييد به خانواده و دوستانمان بگوييم که چقدر آنها را دوست داريم.. هيچ چيزی را که مي تواند به خنده و شادی شما بيفزايد به تاُخير نيندازيد